Een aantal management mythes doorprikt

De vakantieperiode leent zich uitstekend tot enige reflectie. In deze blog wil ik met jullie vijf ‘traditionele’ management praktijken delen die naar mijn aanvoelen voor veel ergernis zorgen in de organisaties van vandaag. Hoewel ik begrijp waar hun oorsprong ligt, ben ik ervan overtuigd dat net daar de opportuniteit ligt voor gelukkige medewerkers en betere prestaties. Zware methodologieën of dure consultants hebben we daar niet voor nodig, wat lef en een open mind volstaan om een aantal management mythes onder de loep te nemen. Vergeef me als mijn formulering hier en daar wat zwartwit overkomt.

Mythe 1: Het onderscheid tussen ‘denkers’ en ‘doeners’

Ze ligt nog steeds aan de basis van de hiërarchische en functionele opdeling van onze organisaties: denkers bovenaan de organisatie piramide ‘bedenken’ wat doeners onderaan moeten ‘uitvoeren’. Dit onderscheid creëert sociale afstand, gefragmenteerde verantwoordelijkheden en onnodige vertraging tussen planning en uitvoering.

Dat is waarom ikzelf zo’n fan ben van multidisciplinaire teams die kort bij de markt waarde creëren voor onze klanten.

Mythe 2: Mensen moeten ‘gemanaged’ en ‘van buitenaf gemotiveerd’ worden

Terwijl mensen echt wel zelf naar doelen kunnen toewerken, creatief kunnen zijn in hun werk en best wel intrinsiek gemotiveerd worden wanneer ze hun eigen potentieel kunnen ontwikkelen.

Ik heb al zoveel voorbeelden gezien van mensen die onder een andere managementstijl ineens helemaal gaan openbloeien.
Fantastisch toch?

Mythe 3: De focus op ‘individuele performantie’

Alsof één individueel persoon, één superhero verantwoordelijk kan gesteld worden voor het succes van een project, afdeling of bedrijf. Dat heb ik echt nog nooit gezien. Integendeel, het verheerlijken van individuele performantie leidt tot demotivatie van mensen en is toxisch voor de zo broodnodige teamspirit.

Echte waardecreatie in de complexe wereld van vandaag kan wat mij betreft enkel het resultaat zijn van ‘intimacy in and between teams’.

Nauwe samenwerking tussen de mensen binnen de teams, en het vooropstellen van het algemeen belang over de grenzen van de teams heen. Om het potentieel van iedereen ten volle tot uiting te laten komen.

Mythe 4: De 'mensen' zijn het probleem

Deze hoor ik ook nog veel te vaak, terwijl ik – als gepassioneerde systeem denker – voel dat de problemen zich meestal situeren in de ‘systemen’ waarin mensen functioneren. De organisatiestructuren, de management praktijken, de beslissingsprocessen, de communicatiestromen, … daar zitten de uitdagingen, en dus ook de opportuniteiten om onze bedrijven beter te laten werken.

Mensen zijn niet het probleem, laat ons werken aan de systemen!

Mythe 5: We moeten ‘de change beter managen’

Alsof een verandering kan gemanaged worden als een project, van een vooraf gedefinieerde AS IS naar een vooraf gedefinieerde TO BE. Terwijl elke verandering een sociaal proces is, waartoe mensen enkel kunnen geëngageerd en uitgenodigd worden. Door de sense of urgency uit te leggen, door erover te praten, door het belang te herhalen, door onderweg te leren en bij te sturen. Zodat er ruimte ontstaat voor het ontwikkelen van nieuwe manieren van denken en doen.

Of geloven wij echt nog in de illusie dat een diepgaande verandering vooraf gepland en van bovenaf kan opgelegd worden?

Welke management mythes leven in jouw organisatie? Van welke management mythes denk jij dat ze de ontwikkeling van je organisatie en je mensen nog in de weg staan?

Ik wens je alvast veel nieuwsgierigheid om, na een deugddoende vakantie, met een frisse blik naar jullie management praktijken te kijken. En de moed om een paar dingen eens fundamenteel in vraag te durven stellen. Voor het welzijn van onze organisaties en onze mensen.

Be part of the change!